Grupa schorzeń związanych z zaburzeniami występującymi w obrębie serca. Najczęściej polega na powiększeniu, przeroście mięśnia sercowego lub sztywności jego komór. Zazwyczaj serce ulega uszkodzeniu wskutek chorób układu krążenia takich jak nadciśnienie tętnicze czy choroba wieńcowa. W przypadku kardiomiopatii choroba zaczyna się w mięśniu sercowym. Wyróżnia się trzy typy tego schorzenia: kardiomopatię rozstrzeniową, przerostową orz restrykcyjną.

Kardiomiopatia rozstrzeniowia polega na niewielkim przeroście mięśnia sercowego, ale dużym rozciągnięciu, stąd nazwa. Przyczyną zazwyczaj jest działanie wirusów i toksyczny wpływ alkoholu. Leczenie polega na zapobieganiu choroby podstawowej. Często stosuje się leki mających na celu odciążenie serca, poprawiających jego kurczliwość oraz regulujących rytm serca.

Kardiomiopatia przerostowa charakteryzuje się przerostem mięśnia lewej komory i bywa dziedziczna. Przerost nie jest związany z chorobami układu krwionośnego takimi jak na przykład nadciśnienie tętnicze. Leczenie obejmuje stosowanie leków zmniejszających kurczliwość serca, zwalniających jego rytm Czasami stosuje się leki antyarytmiczne. W skrajnych przypadkach dopuszcza się interwencję chirurgiczną polegającą na wycięciu części przerośniętego mięśnia.

Kardiopiopatia restrykcyjna jest spotykana dość rzadko, za to niesie za sobą największe niebezpieczeństwo. Charakteryzuje się sztywnością obu komór oraz upośledzeniem rozkurczu i napełniania komór przy prawidłowych wymianach serca. Przyczyną sztywności może być zwłóknieniem lub zbliznowaceniem wsierdzia. Powoduje to zastój żylny. Leczenie ogranicza się do ograniczania soli w diecie pacjenta oraz podawaniu leków moczopędnych. Czasami stosuje się leki przeciwzakrzepowe.