Migotanie przedsionków występuje w układzie krążenia, w sercu. Polega na nieskoordynowanym pobudzeniu przedsionków serca, któremu czasami może towarzyszyć szybka akcja komór. Przyczyną tego są fale pobudzające włókna przedsionków, które to zamiast prowadzić do skurczu mięśni przedsionków, doprowadzają tylko do ich drżenia. Do komór serca gorzej dostaje się krew, a zaburzenie to sprzyja to tworzeniu się zakrzepów przyściennych.

Przyczyn migotania przedsionków można dopatrywać się szczególnie w nadczynności tarczycy oraz przy chorobach układu krążenia, takich jak na przykład nadciśnienie tętnicze, miażdżyca, choroba wieńcowa czy nawet zawał serca. Migotanie objawia się przede wszystkim bólem w klatce piersiowej. To powinien być pierwszy znak, że coś jest nie tak. Poza tym charakterystyczne objawy to duszności, omdlenia, zawroty głowy, poty, łatwe męczenie się oraz wielomocz.

Leczenie napadowego migotania przedsionków prowadzone jest w warunkach szpitalnych. Zależy od czasu trwania migotania, przebytych zatorów tętniczych, rozmiaru serca oraz indywidualnych predyspozycji chorego. Nie ma skutecznej i trwałej terapii dla chorego z utrwalonym migotaniem i powiększonym sercem. Wówczas chorym tym podaje się leki przeciwzakrzepowe w związku z ryzykiem powstawania zatorów. W leczeniu migotania przedsionków przy braku przeciwwskazań wydolność serca poprawia się przez umiarowienie jego czynności. W umiarawianiu rytmu serca w stosuje się metody tj. kardiowersja farmakologiczna czy kardiowersja elektryczna.

Migotanie przedsionków dwukrotnie zwiększa śmiertelność w porównaniu do zdrowej populacji. Pogarsza także jakość życia chorych. Przy braku leczenia przeciwkrzepliwego ryzyko udaru niedokrwiennego mózgu zwiększa się pięciokrotnie.