Ziołolecznictwo - jego historia jest tak długa jak długa jest historia ludzkości, dlatego też choćby w krótkim zarysie warto się z nią zapoznać. Z egipskich papirusów oraz inskrypcji na ścianach grobowców i świątyń dowiadujemy się o ziołach stosowanych przez kapłanów przed wieloma tysiącami lat. Sumerowie pięć tysięcy lat temu znali już właściwości lecznicze czosnku, mięty, rumianku, babki, piołunu. Najsumienniej przekazali je starożytni Egipcjanie. W tak zwanym papirusie Ebersa z Teb (1550 rok p.n.e.) wymienionych jest kilkaset roślin leczniczych wraz z opisem ich zastosowania, m.in. aloes, mięta, anyż.

Spis roślin leczniczych znajdują się w lekospisach (farmakopeach) wielu krajów obok leczniczych substancji chemicznych. Przed naukowcami pozostało jeszcze wiele do zrobienia. Nic więc dziwnego, że na całym świecie na uniwersytetach czy w centrach badawczych odbywają się liczne badania. Poszukuje się ciągle odpowiednich metod ekstrakcji składników farmakologicznie aktywnych z surowca roślinnego, bada się ich skład chemiczny, prowadzone są badania kliniczne potwierdzające działanie na ustrój człowieka. Co więcej, wśród naukowców rośnie  zainteresowanie nowymi surowcami roślinnymi, które mogą znaleźć zastosowanie w leczeniu chorób.

Naukowcy z różnych stron świata na łamach fachowych czasopism wyliczają informacje dotyczące znanych od dawna lub ostatnio opisanych roślin leczniczych. Ilość artykułów dotyczących roślinnych surowców o działaniu leczniczym jest dowodem ich wielkiego bogactwa.